Aπόγευμα της 15ης Ιουνίου του 1994

…έφυγε ένας ερωτικός ονειροπόλος που μας χάρησε πολλά μουσικά διαμάντια. Ανάμεσα σε αυτά και ένα χάρτινο φεγγαράκι.

Κλίκ Εδώ για όποιον θέλει να το έχει… από το rapidshare σε mp3 με τη φωνή του Κώστα Χατζή.

Γεια σας, ήρθα για να σας δείξω ο ίδιος την οδό ονείρων. Δεν ξεχωρίζει, είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους δρόμους της Αθήνας, είναι ας πούμε ο δρόμος που κατοικούμε: μικρός, ασήμαντος, λυπημένος, τυρρανικός, μα κι απέραντα ευγενικός. Έχει πολύ χρώμα, πολλά παιδιά, πολλές μητέρες, πολλές ελπίδες και πολλή σιωπή. Κι όλα σκεπασμένα από ένα τρυφερό μα κι αβάσταχτο ουρανό. Εδώ σ’ αυτό το δρόμο γεννιούνται και πεθαίνουν τα όνειρα τόσων παιδιών, ίσα με τη στιγμή που η αναπνοή τους θα ενωθεί με το ανοιξιάτικο αεράκι του επιταφείου και θα χαθεί. Όμως τη νύχτα δεν τους πιάνει ο ύπνος, κι όταν δεν ονειρεύονται, τραγουδούν.

Βρήκα και μιά συνέντευξη του Μάνου στην οποία μιλά για όνειρα, την Ευρώπη, την εκπαίδευση και την Πλατεία Εξαρχείων… του ΦΥΣΙΟΔΙΦΗ και των ανασκαφών του.

στιγμιότυπα από τις δουλειές του μπορούν να βρεθούν στο youtube

και αν παρ’ ελπίδα κάποιος θέλει να μάθει ή να θυμηθεί, μια επίσκεψη στο ηλεκτρονικό του σπίτι…
http://www.hadjidakis.gr/

Τέλος, απο τον Λουκά Αθανασίου και τον Αρη Δαβαράκη Ενα Πορτραίτο κι΄ένα γράμμα γιά τον Μάνο Χατζιδάκι, κατάθεση ψυχής…

Εδώ τελειώνει η μουσική για την οδό ονείρων
Εδώ τελειώνουν τα όνειρα
που μου δανείσατε οι ίδιοι μια βραδυά
δίχως να το γνωρίζετε
Τώρα είναι αργά
Κι όλοι οι φίλοι μου έχουν αποκοιμηθεί
Εγώ αθεράπευτα πιστός σ’αυτόν τον δρόμο
θα ξαγρυπνήσω ως το πρωί
για να μαζέψω τα καινούρια όνειρα που θα γεννήσετε
Να τα φυλάξω
και να σας τα ξαναδώσω μια άλλη φορά
πάλι σε μουσική
Καληνύχτα

Το “Αντίο” του και πάλι από τον ΦΥΣΙΟΔΙΦΗ

και καλή αντάμωση…