Χθες ανακοινώθηκε ο θάνατος του πρωταγωνιστή της παλιάς καλής σειράς «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» που ήταν βασισμένη στο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη και η οποία προβλήθηκε από την ΕΡΤ την περίοδο 1975-1976 .
Το σώμα του ήταν στο νεκροτομείο από τον περασμένο Αύγουστο, εδώ και δύο μήνες και κανένας δεν τον είχε αναζητήσει… Βρέθηκε νεκρός στην πλατεία Κολιάτσου όπου ζούσε άστεγος και ρακοσυλλέκτης.
Η κηδεία του Αλέξη Γκόλφη θα γίνει σήμερα Πέμπτη 11 Οκτωβρίου, στις 17:00, από το νεκροταφείο Ζωγράφου.
Μία από τις πολλές σχετκές ανακοινώσεις υπάρχει στο www.cosmo.gr
Φαίνεται ότι υπάρχει κάποια κατάρα που βαραίνει όλους όσους ενσάρκωσαν καλιτεχνικά τον Χριστό. Ακόμη και αυτοί που ήταν άριστη στο συγκεκριμένο ρόλο δεν έκαναν ποτέ κάτι άλλο και έχουν αποτραβηχτεί από την ηθοποιία.
Κατά γενική ομολογία ο άνθρωπος που μετέφερε την ζωή και τα πάθη του Ιησού Χριστού πιο πιστά στην μεγάλη οθόνη ήταν ο Ρόμπερτ Πάουελ, πρωταγωνιστής της μίνι σειράς «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» (Jesus of Nazareth) του Φράνκο Τζεφιρέλι. Ο Πάουελ γεννήθηκε στο Σάλφορντ το 1944. Ο νεότερος από τους τρεις γιους της οικογένειας σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Εκεί έπαιξε σε μια θεατρική παράσταση όπου εντυπωσίασε. Αμέσως οι ειδικοί του πρότειναν να ασχοληθεί με την υποκριτική.
Μετακόμισε στο Λονδίνο το 1964 όμως από μικρός δεν άλλαξε συνήθειες: παρακολουθούσε από κοντά τους αγώνες της Γιουνάιτεντ. Παντρεύτηκε τη Μπάρμπαρα Λορντ με την οποία έκανε μια κόρη και έναν γιο. Το 1977 έφτασε στο ζενίθ της καριέρας του οπότε και υποδύθηκε έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο την αριστουργηματική μίνι σειρά του Τζεφιρέλι, “Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ”.
Δεν υπάρχει αμφιβολία όπου ερμήνευσε μοναδικά τον ρόλο του. Όπως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εκατομμύρια χριστιανοί σε όλον τον κόσμο παρακολουθούν τα Πάθη του Θεανθρώπου μέσα από αυτή τη μίνι σειρά κάθε χρόνο. “Υπάρχει ένας θρύλος που λέει ότι όποιος ερμηνεύει το ρόλο του Χριστού δεν έχει καλή τύχη. Δεν ξέρω αν ισχύει απόλυτα αυτό. Αυτό που ξέρω είναι ότι αυτή η εμπειρία σου αλλάζει για πάντα τη ζωή και σε σημαδεύει. Η εμπειρία των γυρισμάτων ήταν συγκλονιστική και η επαφή μου με την ουσία του χριστιανισμού μου άφησε ανεξίτηλα σημάδια“ ανέφερε μετά το τέλος των γυρισμάτων ο Πάουελ.
“Όταν τελείωσαν τα γυρίσματα και η μίνι σειρά γνώρισε τεράστια επιτυχία σε πολλές χώρες, τα πράγματα ήταν λίγο αλλόκοτα για μένα. Ιδιαίτερα όταν έκανα ένα ταξίδι στην Ιταλία, λίγο μετά τη μετάδοση της σειράς, η κατάσταση ήταν σχεδόν εκτός ελέγχου. Όπου πήγαινα, έβλεπα τον κόσμο να με αντιμετωπίζει με δέος. Στα εστιατόρια, στα μαγαζιά, στα μπαρ, όλοι αντιδρούσαν λες και είχαν μπροστά τους τον ίδιο τον Χριστό. Ο κόσμος παραμέριζε για να περάσω και οι ηλικιωμένες κυρίες μου φιλούσαν τα χέρια κι έκαναν το σταυρό τους. Στην αρχή, προσπάθησα να το δω με χιούμορ αλλά σιγά-σιγά η κατάσταση άρχισε να με αποδιοργανώνει ψυχολογικά. Έπειτα ήταν και το θέμα της εξέλιξης της καριέρας μου, που έμοιαζε να έχει τελειώσει εκεί. Κανένας σκηνοθέτης και κανένας υπεύθυνος διανομής δεν ήθελε να προσλάβει τον ‘Χριστό’ για να παίξει κάποιο ρόλο τελείως διαφορετικό. Όλοι πίστευαν πως είχα χαρακτηριστεί. Όλα αυτά μου δημιούργησαν τεράστια ψυχολογικά προβλήματα, που έκανα χρόνια για να τα ξεπεράσω. Νιώθω τυχερός και ευλογημένος από τον Θεό που ερμήνευσα αυτό τον συγκλονιστικό ρόλο και ένιωσα τη χάρη Του. Επίσης, νιώθω τυχερός γιατί ξέρω ότι γενιές και γενιές παιδιών έχουν μεγαλώσει έχοντας στο μυαλό τους τη δική μου εικόνα όταν σκέφτονται τον Χριστό. Δεν είναι και λίγο αυτό, ε;.
Στοιχεία για τους υπόλοιπους ηθοποιούς υπάρχουν σε αυτό το άρθρο JESUS OF NAZARETH.
Ο Ελληνας Χριστός δεν αποτέλεσε εξαίρεση! Ο Αλέξης Γκόλφης, που πρωταγωνίστησε στο σήριαλ του Γεωργιάδη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», είδε την καριέρα του να δύει σχεδόν μόλις έβγαλε το χιτώνα. Λίγη τηλεόραση, λίγο σινεμά, και μετά μακρά απουσία για να τον ξαναβρούμε ως ιδιοκτήτη μπαρ. «Υπάρχει», είχε δηλώσει πριν από χρόνια, «μια μεταφυσική ερμηνεία, την οποία δεν ενστερνίζομαι. Αλλά ο Χριστός του Καζαντζάκη με κυνήγησε και με κυνηγάει. Τώρα πια, δεν θέλω, όπως τότε, να αλλάξω τον κόσμο».
Στον “τελευταίο πειρασμό” Ο Γουίλιαμ Νταφόε τυφλώθηκε για 3 μέρες απο κάτι σταγόνες που έπαιρνε για τα μάτια του!
Στην “Ωραιότερη Ιστορία του Κόσμου” κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στην Αριζόνα, χιονοθύελλα χτύπησε την περιοχή για πρώτη φορά έπειτα από 50 χρόνια! Καστ και συνεργεία υπερέβαλαν εαυτόν για να καθαρίσουν με τη βοήθεια μηχανημάτων το χώρο και να ξεθάψουν τα σκηνικά. Και μόλις το έκαναν, ξαναχτύπησε μια νέα χιονοθύελλα, ακόμη πιο ισχυρή από την πρώτη, αναγκάζοντας την παραγωγή να τα μαζέψει και να συνεχίσει το γύρισμα σε χολιγουντιανό στούντιο.
Επίσης ο διευθυντής φωτογραφίας, Γουίλιαμ Σ. Μέλορ, έπαθε καρδιακή προσβολή, κατέρρευσε και πέθανε στο πλατό, προτού προλάβει κανείς να τον βοηθήσει.
Στα «Τα Πάθη του Χριστού» το 2004 ο Τζέιμς Καβίζελ κατά τη διάρκεια της σκηνής πάνω στο Σταυρό, κεραυνός από το πουθενά, χτυπά τον ηθοποιό ο οποίος σώζεται από θαύμα. Αστραπή τον χτυπά και στα γυρίσματα της σκηνής για την επί του Ορους Ομιλία! Στη συνέχεια παθαίνει σοβαρή εξάρθρωση ώμου όταν του έπεσε ο Σταυρός που κουβαλούσε (η σκηνή κρατήθηκε στην ταινία). Κατά λάθος του δίνουν διπλό χτύπημα από μαστίγιο στη σχετική σκηνή, κόβεται άσχημα στον καρπό του και αποκτά μια βαθιά ουλή στην πλάτη και, τέλος, αρρωσταίνει με υποθερμία.
Μετά την επιτυχία αυτή τρώει πόρτα απο το ρόλο του “Superman Returns” που τόσο πολύ ήθελε!
Αυτά τα ολίγα…
Δεν πιστεύω σε “κατάρες” και τέτοια πράγματα.
Ενδεχομένως όσοι παίζουν το ρόλο του “Χριστού” ξεβράζονται από το σύστημα του Hollywood που -είναι γνωστό- δεν είναι φιλικό προς ορισμένες θρησκείες.
Ο Έλληνας συνάδερφός τους ίσως απλά υπήρξε άτυχος στις επιλογές του. Δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που έπαιξε ένα μοναδικό ρόλο και δεν απογειώθηκε επαγγελματικά.
Θρύλοι…
Συμφωνώ με espoir .
Υπάρχουν 10άδες ανθρωποι (για να μη πω και περισσότεροι που ενσάρκωσαν παρόμοιους ρόλους) και ζουν και βασιλεύουν και είναι μια χαρα . Και υπάρχουν και χιλιάδες , που παθανε χειρότερα και ενσαρκωσαν άλλους άσχετους με τον Χριστό ρόλους .
Όσο για τον μακαρίτη τον Αλέξη Γκόλφη , έχω να πω , χωρίς να τον αφορά άμεσα αυτό (δεν το ξέρω) , ότι στον κόσμο του θεάματος , για να καταξιωθείς και να συνεχίσεις πρέπει κάποτε ίσως να χρειασθεί να ενταχθείς κάπου και κάτι να … προσκυνήσεις (ίσως) .Αν δεν κάνω λάθος , δεν ενσάρκωσε τον Χριστό , αλλά κάποιον … “επαναστάτη” … κάποιον , ΣΑΝ τον Χριστό …. Και (συγγνώμη κιόλας) αλλά χαίρομαι που πέθανε ΤΑΠΕΙΝΟΣ …. ΣΑΝ τον Χριστό και όχι σαν ένας Super star , σαν …άντε να μην τον ονοματίσω τώρα (και δεν έχει πεθανει ακόμα) και θεωρηθει (και θα είναι , εδώ που τα λέμε) …βλασφημία .
Για τoν «Μανωλιό» στενοχωρήθηκα γιατί έμαθα πως πέθανε άστεγος και έμεινε τόσο καιρό στα αζήτητα του Νεκροτομείου. Παρακολουθούσα ανελλιπώς τη σειρά, στην ασπρόμαυρη τότε τηλεόραση. Ήταν από εκείνους που κάπου-κάπου αναρωτιόμουν τι να γίνεται αυτός ο άνθρωπος… Και πώς να το κάνουμε, με χτύπησε άσχημα το τέλος του, όπως και κάθε άλλου ανθρώπου που τελειώνει έτσι!
Ο Πάουελ πάλι, είναι για μένα η εικόνα του Χριστού! Δεν μπορώ να Τον φανταστώ διαφορετικά! Νομίζω ότι αυτή η ταύτιση έχει γίνει για τον περισσότερο κόσμο. Δεν ξέρω αν θα ίσχυε αυτή εάν είχε συνεχίσει την καριέρα του. Ίσως και όχι!
@adonios
Λένε πολλά παρόμοια γεγονότα και για άλλες ταινίες όπως λέει και η espoir. Νομίζω είναι τελικά θέμα στατιστικής να απαντήσει εάν ισχύει ή όχι το γεγονός ότι συμβαίνουν περισσότερα ατυχήματα σε ταινίες που αφορούν το Χριστό.
@espoir
Ελπίδα μου ούτε και εγώ πιστεύω σε κατάρες, αλλά κάποιες δικές μου ή έχουν πιάσει ή υπάρχει θεία δίκη. Λες να ήταν τυχαίο;
@if…ιγένεια
…και δοξασίες!
@silia
Τι να σου πω φιλενάδα, είναι θέμα στατιστικής και εξ ου και το ερωτηματικό στον τίτλο.
Για την ζωή του Γκόλφη δεν ξέρω τίποτε περισσότερα από αυτά που βρήκα και έγραψα παραπάνω. Αν και τώρα βρήκα και αυτά που αφού το λέει ο Χίος… και η «Espresso»…
Ο Μανωλιός, στο «Χριστός Ξανασταυρώνεται» του Καζαντζάκη είναι ένας καλόκαρδος βοσκός. Του δίνουν να παίξει το ρόλο του Χριστού σε μια παράσταση. Εδώ θα βρεις την περίληψη από την υπόθεση του έργου .
Ξέρεις, σε αυτό το έργο του Καζαντζάκη, υπάρχει ο παπάς του χωριού που φέρεται σαν και αυτόν που αναφέρεσαι και που ποτέ δεν μου άρεσε η συμπεριφορά του. Πως λέμε Χριστιανός; ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ! Δυστυχώς «τα ράσα δεν κάνουν τον παπά». Και είναι φοβερό να βλέπεις ότι ακόμη γνωρίζοντας ότι το τέλος δεν αργεί, κάποιοι άνθρωποι παραμένουν οι ίδιοι!
Αλήθεια θυμάστε πως πέθανε η Σαπφώ Νοταρά; Η οποία ήταν άκρως καταξιωμένη; Για δείτε εδώ! Δεν φταίει η καταξίωση ή μη. Φταίει η αδιαφορία του ενός για τον άλλο, για τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας!