
Σε απ’ ευθείας μετάδοση η Ελλάδα παρακολούθησε την πρώτη μεταφορά τμήματος της ζωφόρου. Όλοι με τα καλά τους, χαμογελαστοί και αστραφτεροί!
Πολλοί βοήθησαν για να γίνει πραγματικότητα αυτό το όνειρο, το όνειρο της Μελίνας. Ναι, είναι το δικό της όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Της ανήκει γιατί πολέμησε γι’ αυτό όσο κανένας! Το Μουσείο ήταν η πρόφαση για να κρατούν στο Βρετανικό Μουσείο οι Άγγλοι τα μάρμαρα που πήραν από τον λόφο της Ακρόπολης!
Είχε μια ομιλία στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Λονδίνο, με θέμα “Η Δημοκρατία στη Τέχνη” και τυχαία συναντά τον υπεύθυνο του Βρετανικού Μουσείου. Βρίσκει λοιπόν την ευκαιρία και τον βομβαρδίζει.
“-Θέλω τα μάρμαρά μου πίσω!
…
-Τα ξερίζωσαν! Κατέστρεψαν το μνημείο! Είναι μέρος ενός μοναδικού μνημείου.
- Υπάρχουν πολλά μοναδικά μνημεία… τολμά να απαντήσει εκείνος.
-Α, όχι… Ισχυρίζεσται ότι υπάρχουν πολλοί Παρθενώνες στον κόσμο; “
Κρίμα, το video σταματάει εκεί. Πολύ θα ήθελα να ήξερα τη συνέχεια…
Αυτή ήταν η Μελίνα και έτσι πολέμησε για την επιστροφή των μαρμάρων και για το Μουσείο.
Τι κρίμα ούτε που αναφέρθηκε το όνομά της στην τελετή παραλαβής του πρώτου κομματιού!
Σ’ αυτή τη χώρα υπάρχει το φίλτρο της πολιτικής. Αν ο άλλος είναι διαφορετικής παράταξης ούτε που τον αναφέρουμε. Διαγράφεται. Δεν υπήρξε. Έλα όμως που η ιστορία δεν ξαναγράφεται!
Και να σταματούσε το κακό εκεί θα ήταν καλά. Το γελοίο της όλης υπόθεσης είναι ότι η κάθε αντιπολίτευση πεισματικά αντιτίθεται στις κυβερνητικές προτάσεις και όταν έρθει στην κυβέρνηση προχωράει τα σχέδια των προηγουμένων και κοκορεύεται για τα θαυμαστά έργα που έκανε. Ανάλογες αντιδράσεις υπάρχουν στις περισσότερες των περιπτώσεων και από τα υπόλοιπα κόμματα, εντός και εκτός Βουλής.
Πόσα έργα θα είχαν γίνει νωρίτερα εάν δεν είχαμε αυτή τη νοοτροπία;
Το βαρέθηκα αυτό το σκάκι στην πλάτη του κάθε πολίτη!
…
Α, σαν σήμερα γεννήθηκε η Μελίνα!
Κάποιοι τη θυμήθηκαν… ο Indictos και η Φαίη!
Τέλος ένα τραγούδι για την τον “Δρόμο” και ιστορία…
Και σκηνές από την ταινία “Κραυγές Γυνακών” (1978) με την Μελίνα στον ρόλο της Μήδειας…









Καλησπέρα,
έχεις δίκιο, κρίμα που δεν ανέφεραν το όνομά της, αλλά όπως κάθε σημαντικός άνθρωπος, έτσι και η Μελίνα είχε εχθρούς. Δεν την έβλεπαν με καλό μάτι. Ήταν δημοφιλής, αυθόρμητη, ήταν όλα αυτά που ο κάθε συντηρητικός δεν αντέχει.
Δεν υπάρχουν δύο Παρθενώνες στον κόσμο όμως…
Επιτέλους..
Η ιστορία αρχίζει να γυρνάει σπίτι της!