Μέρα χαρούμενη, μέρα λαμπερή!

Τα γενέθλιά μου τα γιορτάζω με πάρτυ που ξεκινά την προηγούμενη μέρα! Διότι 21/10 00:01 έρχεται η τούρτα! Θέλω τις ευχές μου με την αρχή της μέρας.

Έτσι και φέτος! Το πάρτυ κράτησε μέχρι αργά το πρωί γιατί με τέτοια βροχή έξω κανένας δεν έφυγε! Τι καλά! Ο Τάκης χρόνια τώρα είναι ο DJ της παρέας, ερασιτέχνης αλλά πρώτος! Πάντα το λέμε αυτό το παλικάρι χαραμίστηκε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, βλέπεις δεν σήκωσε ποτέ κεφάλι στην μαμά, κλασικός «μαμάκιας».

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, τις πρώτες πρωινές ώρες ήμασταν σε … πατσατζίδικο… εγώ βέβαια σταθερά βραστό! Τα εντεράκια δεν τα τρώω με καμία δύναμη.

Όταν άνοιξα τα μάτια μετά τις 15:00, είδα ένα ήλιο ολοστρόγγυλο να μου χαμογελά, να μου κλείνει το μάτι και να μου στέλνει πρόσκληση εξόδου.

Ήξερα τι ήθελα και μετά από μερικά τηλέφωνα, μπήκα στο αυτοκίνητο με κατεύθυνση το γνωστό παιχνιδότοπο του Ρέντη που σε πάει ΑΛΛΟΥ. Περιγραφές περιττεύουν διότι σε κείνο το μέρος δεν σέβομαι τα χρόνια μου και το ευχαριστιέμαι σαν δεκάχρονο παιδί. Τι και αν προστέθηκε άλλος ένας! Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να του δείξω ότι αδιαφορώ. Με ξέρουν όλοι στη παρέα και δεν μου χαλούν το χατίρι. Το διασκεδάζουν και εκείνοι και φαίνεται. Άσε που πια το προτείνουν και εκείνοι κάποιες φορές. Κόλλησαν την ασθένεια!

Στο τέλος το «γειά» στο parking ήταν με ηχητική υπόκρουση του γνωστού ύμνου που συνοδεύει κάθε γενέθλια τούρτα μέχρι το ΦΦΦΦΦΦΟΥ!

Να μου ζήσω! Και του χρόνου!