το πέρασα!
Σήμερα επισημοποιήθηκε η απόφαση ότι μου επιτρέπουν να φύγω! Τώρα έχω περάσει τη μέση.
Από το πρωί που το έμαθα πετάω!!! Τώρα μετρώ έναν άντε ενάμιση μήνα!
Επιτέλους!
Τελειώνω και αρχίζω!
Τόσα εμπόδια… Από τον Μάιο του 2006! Τι να πρωτοθυμηθώ; Μα τι αξία θα είχε να ξαναθυμηθώ όλα αυτά που η κακία κάποιων μ’ ανάγκασε να περάσω; Νομίζω πως δεν αξίζει! Σύντομα δεν θα μπορούν πια να με αγγίξουν. Θα έχω πετάξει ΜΑΚΡΙΑ!
Ακόμη και σήμερα έμαθα ότι δεν πρόκειται να στείλουν την απόφαση άμεσα στην επόμενη Επιτροπή. Θέλουν λέει να τελειώσω αυτό που έχω προγραμματίσει στις 6 του Νοέμβρη… Σκασίλα μου! Ακόμη και την τελευταία στιγμή θέλουν να με ταλαιπωρήσουν. Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι αυτή η δύναμη τους είναι όλη τους η αδυναμία!
Τελικά κάποιοι άνθρωποι παίρνουν χαρά μόνο ταλαιπωρώντας τον άλλο. Το άσχημο στο Δημόσιο είναι ότι δεν μπορείς να διαμαρτυρηθείς. Πρέπει να κατεβάσεις το κεφάλι. Και να περιμένεις. Γιατί σου κάνουν μια καταγγελία, περνάς πειθαρχικό και μένει και στο φάκελο…
Και αυτή η εξουσία που κάποιοι έχουν λόγω θέσης είναι το μέσο για να πάρουν την αυτοπιβεβαίωσή τους!
Λοιπόν εγώ τους έβγαζα και τους βγάζω την γλώσσα!
Δεν έγινα ο χαφιές τους γιατί δεν μπορώ να είμαι χαφιές και γιατί δεν θέλω ούτε υπερωρίες που δεν έχω κάνει, ούτε να παίρνω επιπλέον επιδόματα από συμμετοχές σε διάφορα προγράμματα και επιτροπές.
Μια μεγάλη τεράστια κατακόκκινη γλώσσα!
… an other brick in the WALL …
Το κακό με το Δημόσιο , είναι ότι … τίποτα δεν σου ανήκει δικαιωματικά . Δημιουργείς και για να απολαύσεις το ΔΙΚΟ σου δημιούργημα πρέπει να γίνεις …. ερπετό , και να “μεγαλώσεις” την γλώσσα σου (όχι για να μιλάς …. για να γλύφεις) και να εξασκήσεις σε αέναη λειτουργία τους σιελογόνους αδένες σου ….. Κι αν δεν μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά , τότε το δημιούργημά σου το παίρνει και το αναθρέφει και το καμαρώνει κάποιος άλλος … Κάποιος από αυτούς που μπορούν ….
Αλλά δεν τους **@%&***… όλους ;….
Άφησέ τους πίσω σου , να αυτοδηλητηριάζονται , δαγκάνοντας την γλώσσα και τα εσώψυχά τους …
Χαίρομαι πολύ για σένα … Και σου εύχομαι τα καλύτερα .
Σίλια μου,
εγώ στο Δημόσιο πήγα για να έχω ένα σταθερό και χωρίς άγχος μισθό. Είχα χορτάσει και θέση και τίτλους και χρήμα στον Ιδιωτικό Τομέα.
Δε με ενδιαφέρει η επαγγελματική καταξίωση!
Αλλά έπεσα σε χώρο όπου οι υπάλληλοι είναι με πτυχίο Λυκείου, μάλλον 6ταξίου Γυμνασίου, ετών 55+, με θέση Διευθυντή. Με είδαν σαν απειλή ότι θα τους πάρω τα διευθυντηλίκια, τους τίτλους και τα επιδόματα… λόγω πτυχίου!
Μα αν τα ήθελα όλα αυτά θα έμενα στον Ιδιωτικό Τομέα όπου η θέση του Διευθυντή έχει και κύρος και ΛΕΦΤΑ!
Κάθομαι λοιπόν στη γωνιά μου, κάνω την δουλειά μου και περνώ τις 7 και μισή ώρες που πρέπει να είμαι εκεί για να χαίρομαι τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας…
Όταν τα ζυγίζω αυτά, στα σίγουρα τώρα είμαι καλύτερα. Παλιότερα η δουλειά ήταν δουλία.
Το ίδιο θα κάνω και εκεί που θα πάω. Δεν ελπίζω σε καλύτερο κλίμα και επίπεδο ανθρώπων. Μακάρι… αλλά…
Σ’ ευχαριστώ καλή μου!
Ναι, σύντομα θα είμαι και πάλι μια επαρχιώτισσα! Τι καλά!
Περιμένω τα νέα σου… ε;
καλημέρα,
εχεις περάσει τέτοιο λούκι, ε;!
ΠΟΣΟ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ.
Βρέθηκα για ένα χρόνο σε΄παρα-δημόσιο όπου όχι απλά με έβλεπαν με μισό μάτι… δεν μπορείς να φανταστείς τι τράβηξα και μάλιστα από άντρες (που ποτέ δεν είχα πρόβλη,α το αντίθετο θα έλεγα…)
ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΕΑ ΣΟΥ!!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!
Καλό σου μήνα Φαίη!
Ελπίζω μέχρι 15 Δεκέμβρη να έχω φύγει…
Διαφορετικά με την καινούργια χρόνια.
Θα δούμε!