Χειμωνιάτικη Ανατολή και μαυρίλες…

Απολογισμοί, ανασκοπήσεις. Η κλασική πρακτική των τελευταίων ημερών κάθε χρονιάς.

Μα ο χρόνος είναι εντελώς σχετικός. Οι Κινέζοι αλλάζουν έτος στις 7 Φλεβάρη και οι Ινδονήσιοι στις 7 Μάρτη … του δικού μας ημερολογίου φυσικά.

Για μένα η αλλαγή χρονιάς σχεδόν συμπίπτει με αλλαγή στη προσωπική μου ζωή.

Τέλος ή Αρχή;

Μα αρχή ΦΥΣΙΚΑ! Ποτέ δεν ρίχνω δεύτερη ματιά σε οτιδήποτε έχει τελειώσει. Πάντα κοιτώ μπροστά. Προσμένω και χτίζω το νέο. Και ελπίζω το παρελθόν να με έχει κάνει πιο σοφή για να μην ξανακάνω τα λάθη του.
Εξ άλλου «Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ‘ρθεί» μου τραγουδάει αυτή τη στιγμή ο Φάμελος από το ράδιο! Και εκεί μια εκπομπή απολογισμού και ανασκοπήσεων… όπως σε όλα τα μέσα ενημέρωσης! Τι σύμπτωση!

Τι περιμένω; Τίποτε απολύτως τίποτε περισσότερο από μια πιο ήσυχη και γαλήνια ζωή. Τη ζωή της επαρχίας. Ή μάλλον μιας επαρχιακής μεγαλούπολης. Στα περίχωρά της, αποφεύγοντας συνειδητά το κέντρο της. Με την δουλειά μου να βρίσκεται κατά τύχη εκτός του κέντρου της, 15 λεπτά απόσταση με το αυτοκίνητο προς την Ανατολή. Μου αρέσει να βλέπω τις Ανατολές. Με θλίβουν οι Δύσεις.

Με θετική διάθεση και με πολύ χαρά λοιπόν ξεκίνησα ήδη τη νέα μου ζωή!

Δεν έχω καμιά διάθεση να θυμηθώ τα ΜΑΥΡΑ της ημερολογιακής χρονιάς που πέρασε. Σε προσωπικό και σε γενικότερο επίπεδο!

Είχε πολύ μαύρο η χρονιά που φεύγει, μαύρο και καμένα.

Απ’ όλα όσα ακούω αυτές τις μέρες, ένα με πονάει, οι αποχαρακτηρισμοί αρχαιολογικών χώρων! Η ιστορία μας που θάφτηκε και πάει.

Κρίμα, γιατί αποδείχτηκε ότι δεν σεβόμαστε τα θεμέλια του πολιτισμού μας.
Money makes the world go round!

Καθόλου αισιόδοξα τα μηνύματα, μα η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Ίσως κάτι να μας βγάλει από αυτό τον ευτελισμό! Κάτι; Κάποιος; Κάποιοι ή μάλλον, όλοι μαζί γιατί ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη! Δύσκολο γιατί οι 300 και πόσοι άλλοι που επαγγέλλονται την πολιτική είναι μόνο πολιτικοί και καθόλου Έλληνες!

Εκεί λοιπόν είναι η μέγιστη μαυρίλα.

Α, το μαύρο είναι μίξη όλων των χρωμάτων.