Θυμώνουμε όταν το κράτος ξεπουλά τον πολιτισμό.
Όταν αναγορεύουν σε υπέρτατη αξία το χρήμα, την εκμετάλλευση, την ευτέλεια.
Όταν ο πολιτισμός γίνεται αντικείμενο συναλλαγής
Όταν «η τέταρτη εξουσια», αντί να ελέγχει, διαπλέκεται με τους ελεγχόμενους.Όταν η τηλεόραση υποκαθιστά και υπονομεύει τους δημοκρατικούς θεσμούς.
Όταν προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν.
ΜΙΛΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΘΥΜΩΝΟΥΝ
ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ
ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΣΥΜΜΕΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΘΥΜΟ, ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 5-2-2008 ΣΤΙΣ 12.00 το μεσημέρι, ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟYΝ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
ΚΑΛΕΣΤΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΓΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG: Παρέμβαση Πολιτισμού
Συνθυμώνω και μακάρι να μπορούσα να ήμουν εκεί!
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ : ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Όσοι βιώνουμε τα όσα συμβαίνουν στην ελληνική ζωή τον τελευταίο καιρό δεν είμαστε μόνο θυμωμένοι. Είμαστε σε κοχλάζουσα οργή και βαθιά απογοήτευση. Βρισκόμαστε ένα μόνο βαθμό πριν απ’ την έκρηξη. Επικρατεί ένα ηθικό ξεχαρβάλωμα των πάντων. Απ’ αυτή την πραγματικότητα δεν πλήττεται μόνο η τέχνη. Είναι πολύ αντιδραστικό να εμφανίζονται μόνο οι καλλιτέχνες θυμωμένοι. Είναι αντιδραστικό και αναποτελεσματικό αν μόνο οι οπαδοί η συμπαθούντες ενός κόμματος συγκεντρωθούν για να διαμαρτυρηθούν. Κάτι τέτοιο υπονομεύει τον θυμό, την οργή την αγανάκτηση που συνέχει ολόκληρο το λαό και σφετερίζεται τη διαμαρτυρία του. Δεν είναι πρόβλημα μόνο της τέχνης η μόνο της επιστήμης , μόνο των υπαλλήλων η των εργατών. Δεν είναι ζήτημα του άλφα η του βήτα κόμματος, της μιας η της άλλης μερίδας, της όποιας επαγγελματικής κάστας, παράταξης, κοινωνικής ομάδας ή τάξης. Είναι κοινό ζήτημα ζωτικής σημασίας. Ανάσας, Η ατμόσφαιρα μολύνθηκε και την τοξικότητα την εισπνέουμε όλοι. Η πολιτική και οι πολιτικοί, τα ΜΜΕ, τα τηλεοπτικά κυρίως, οι διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες, οι λαθρέμποροι, οι εγκάθετοι, οι εκβιαστές, οι «υπερασπιστές της αλήθειας», οι αργυρώνητοι, οι παντός είδους επιτήδειοι, οι ψευτοσωτήρες και ψευτοαδιάφθοροι, οι αλητήριοι κάθε είδους, όλοι αυτοί και τόσοι άλλοι έχουν δημιουργήσει μια ασφυκτική κατάσταση που η επιγραφή «θυμωμένη τέχνη» μειώνει την κρισιμότητά της. Να συγκεντρωθούμε όλοι και να διαμαρτυρηθούμε, ναι. Την Τρίτη, ναι. Μπροστά στο Μουσείο, ναι.
Όλοι όμως. Χωρίς διαχωριστικές, στεγανά και ταμπέλες. Ούτε αριστεροί, δεξιοί, ακροδεξιοί, σοσιαλιστές, αναρχικοί, αυτόνομοι η ανένταχτοι. Ούτε κύριοι, ούτε «σύντροφοι». Μόνο πολίτες ενός κράτους που κλυδωνίζεται και ενός αρχαίου έθνους που διασύρεται. Και όλοι εμείς να φωνάξουμε την αγανάκτησή μας προς κάθε κατεύθυνση με την κραυγή «Φτάνει, πιά!»
ΦΤΑΝΕΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΙ ΤΙΠΟΤΑ!!
ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ… καλά τα λες.
Ποιος σε ακούει όμως;
ΠΟΙΟΙ μας ακούνε, δηλαδή, γιατί εμείς ξέρουμε ΚΑΙ να λέμε ΚΑΙ να ακούμε…
αχ, καλησπέρες, κουράγιο!
οντως, ενος που διασυρεται !
κι εχει αντιπροσωπους… ωραιος πολιτισμος !