Το χρονικό μιας σχέσης…
Παρασκευή 23 Μαΐου 2008.
Συνάδελφος μου είχε υποσχεθεί ότι θα μου την έφερνε. Την περασμένη Παρασκευή μου λέει πως θα την έχω την Δευτέρα. Λυκόσκυλο η μαμά, Labrador ο μπαμπάς.
Δευτέρα 26 Μαΐου 2008.
Δευτέρα μεσημέρι, έρχεται στο γραφείο μου. Στην έφερα, μου λέει, την έχω στο αμάξι. Ήταν μόνο 12:00 και σχόλαγα στις 16:00. Ευτυχώς έχω δικό μου γραφείο. Λούφαξε λοιπόν ανάμεσα στα πόδια μου και κοιμήθηκε. Δεν έκλαψε, δεν γαύγησε. Όταν άνοιξε τα μάτια μετά από καμιά ώρα, περιεργάστηκε λίγο τον χώρο, ένα δωμάτιο 2Χ4, και επέστρεψε και πάλι ανάμεσα στα πόδια μου.
Μέσα στο αυτοκίνητο διάλεξε να κάτσει πάνω στο χειρόφρενο με το κεφάλι προς τα πίσω όσο δεν την είχε βρει ο ήλιος. Μετά σηκώθηκε και έκατσε σαν κυρία στο πίσω κάθισμα και από την πλευρά του συνοδηγού, φαντάζομαι για να έχει οπτική επαφή με την οδηγό…
Σταμάτησα για βενζίνη. Ούτε που κούνησε από το πίσω κάθισμα.
Όταν φτάσαμε σπίτι, τη πήρα αγκαλιά και την άφησα στο νέο της “σπίτι”, την αυλή του σπιτιού μου.
Αρχικά ήταν συνέχεια επάνω μου. Τα πρώτα βράδυα, περίμενα να κλείσει τα μάτια για να πάω να ξαπλώσω στο κρεββάτι μου, μέχρι που θα με ξυπνούσε το κλάμα της για να βγω έξω. Για λίγο ζήταγε χάδια και έδινε φιλιά και μετά πάλι κάτω από την καρέκλα, ”στη θέση της”, έτσι το λέμε.

Παρασκευή 30 Μαΐου 2008
Χθες βράδυ με σήκωσε μόνο 3 φορές, κοιμήθηκα! Έχει αρχίσει να ξεκολάει από επάνω μου και να παίζει μόνη της με μια μπαλίτσα και ένα κοκκαλάκι που της έφερα, μα και με την παλιά σκούπα και τη μακό μπλούζα που φορούσα την Δευτέρα το απόγευμα και της την άφησα για να νιώθει τη μυρωδιά μου δίπλα της όταν κοιμάται.
Σήμερα το πρωί όταν έφυγα για το γραφείο δεν έκλαψε. Ξέρει πιά ότι σε λίγο θα είμαι κοντά της και θα τρέξει στην αγκαλιά μου.










Τί βλέμμα ….
Να την χαίρεσαι .
Σ’ ευχαριστώ καλή μου!
Ναι είναι φοβερό το βλέμμα της, όπως και όλες οι ματιές των μικρών… πλασμάτων.
Nα την προσέχεις….. !!!!
Σε λίγο θα με προσέχει Τάσο.
Είναι φοβερό πόσο έχει μεγαλώσει μέσα σε λιγότερο από 2 βδομάδες!
Η Ρόζα η ναζιάρα.
όμορφη! έχει ακόμη αυτό το τόσο μελαγχολικό βλέμμα;
Σ΄ευχαριστώ!
Εχει πολύ εκφραστικό βλέμα, όχι όμως μελαγχολικό.
Είναι φοβερό το πόσο γρήγορα μεγαλώνει.
Είναι ήδη 11 κιλά! Η κτηνίατρος είπε ότι θα γίνει πάνω από 30 κιλά!
Χθες κάναμε το δεύτερο εμβόλιο και από την επόμενη βδομάδα μπορούμε να βγαίνουμε βόλτες!
Τώρα που το διαβάζω και κρίνοντας και από τη σχέση μου με τα κατά καιρούς δικά μας, βρίσκω πως εξ΄αρχής οι δεσμοί μας με τα ζώα είναι κατλυτικοί.
Από την πρώτη πφή, το πρώτο βλέμμα, έχει την ικανότητα να διαισθάνεται το ζώο και “δένεται” με τον άνθρωπο
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές