Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Οκτώβριος 2007

Το πρώτο σκαλοπάτι…

το πέρασα!

Σήμερα επισημοποιήθηκε η απόφαση ότι μου επιτρέπουν να φύγω! Τώρα έχω περάσει τη μέση.

Από το πρωί που το έμαθα πετάω!!! Τώρα μετρώ έναν άντε ενάμιση μήνα!

Επιτέλους!

Τελειώνω και αρχίζω! (περισσότερα…)

Advertisements

Read Full Post »

Τα γενέθλιά μου τα γιορτάζω με πάρτυ που ξεκινά την προηγούμενη μέρα! Διότι 21/10 00:01 έρχεται η τούρτα! Θέλω τις ευχές μου με την αρχή της μέρας.

Έτσι και φέτος! Το πάρτυ κράτησε μέχρι αργά το πρωί γιατί με τέτοια βροχή έξω κανένας δεν έφυγε! Τι καλά! Ο Τάκης χρόνια τώρα είναι ο DJ της παρέας, ερασιτέχνης αλλά πρώτος! Πάντα το λέμε αυτό το παλικάρι χαραμίστηκε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, βλέπεις δεν σήκωσε ποτέ κεφάλι στην μαμά, κλασικός «μαμάκιας».

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, τις πρώτες πρωινές ώρες ήμασταν σε … πατσατζίδικο… εγώ βέβαια σταθερά βραστό! Τα εντεράκια δεν τα τρώω με καμία δύναμη.

Όταν άνοιξα τα μάτια μετά τις 15:00, είδα ένα ήλιο ολοστρόγγυλο να μου χαμογελά, να μου κλείνει το μάτι και να μου στέλνει πρόσκληση εξόδου.

Ήξερα τι ήθελα και μετά από μερικά τηλέφωνα, μπήκα στο αυτοκίνητο με κατεύθυνση το γνωστό παιχνιδότοπο του Ρέντη που σε πάει ΑΛΛΟΥ. Περιγραφές περιττεύουν διότι σε κείνο το μέρος δεν σέβομαι τα χρόνια μου και το ευχαριστιέμαι σαν δεκάχρονο παιδί. Τι και αν προστέθηκε άλλος ένας! Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να του δείξω ότι αδιαφορώ. Με ξέρουν όλοι στη παρέα και δεν μου χαλούν το χατίρι. Το διασκεδάζουν και εκείνοι και φαίνεται. Άσε που πια το προτείνουν και εκείνοι κάποιες φορές. Κόλλησαν την ασθένεια!

Στο τέλος το «γειά» στο parking ήταν με ηχητική υπόκρουση του γνωστού ύμνου που συνοδεύει κάθε γενέθλια τούρτα μέχρι το ΦΦΦΦΦΦΟΥ!

Να μου ζήσω! Και του χρόνου!

Bday-cake

Read Full Post »

museum

Σε απ’ ευθείας μετάδοση η Ελλάδα παρακολούθησε την πρώτη μεταφορά τμήματος της ζωφόρου. Όλοι με τα καλά τους, χαμογελαστοί και αστραφτεροί!

Πολλοί βοήθησαν για να γίνει πραγματικότητα αυτό το όνειρο, το όνειρο της Μελίνας. Ναι, είναι το δικό της όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Της ανήκει γιατί πολέμησε γι’ αυτό όσο κανένας! Το Μουσείο ήταν η πρόφαση για να κρατούν στο Βρετανικό Μουσείο οι Άγγλοι  τα μάρμαρα που πήραν από τον λόφο της Ακρόπολης!

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Blog Action Day Logo«Ν’ αγαπάς την ευθύνη.
Να λες:Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης.

Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.»

Ν. Καζαντζάκης

Αν και ο μεγάλος μας συγγραφέας έγραψε τις παραπάνω γραμμές με συμβολισμό, αλληγορικά, σήμερα ισχύει και αυτολεξεί. Η σωτηρία του πλανήτη είναι άκρως προσωπική υπόθεση!

Ο καταλογισμός ευθυνών σε τρίτους, τους κακούς που ρυπαίνουν τη φύση, που κάνουν τις μεγάλες ζημιές δεν αρκεί. Μάλλον δεν κάνει καμία διαφορά. Δεν τους αλλάζει τα μυαλά. Μα και η όποια πληρωμή προστίμου έχει πολύ μικρότερο οικονομικό κόστος από την υιοθέτηση των οικολογικών πρακτικών.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

GolfisΧθες ανακοινώθηκε ο θάνατος του πρωταγωνιστή της παλιάς καλής σειράς  «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» που ήταν βασισμένη στο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη και η οποία  προβλήθηκε από την ΕΡΤ την περίοδο 1975-1976 .

Το σώμα του ήταν στο νεκροτομείο από τον περασμένο Αύγουστο, εδώ και δύο μήνες και κανένας δεν τον είχε αναζητήσει… Βρέθηκε νεκρός στην πλατεία Κολιάτσου όπου ζούσε άστεγος και ρακοσυλλέκτης

Η κηδεία του Αλέξη Γκόλφη θα γίνει σήμερα Πέμπτη 11 Οκτωβρίου, στις 17:00, από το νεκροταφείο Ζωγράφου.

Μία από τις πολλές σχετκές ανακοινώσεις υπάρχει στο www.cosmo.gr 

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Φευγιό

Αλήθεια τι είναι καλύτερο, να ξέρεις ότι σύντομα θα τελειώσει η ζωή ή να γίνει ξαφνικά; Τι είναι καλύτερο και για εκείνον που φεύγει και για εκείνους που μένουν πίσω.

Εμένα θέλω να μου συμβεί ξαφνικά. Έτσι ένα πρωί να μην ανοίξω τα μάτια μου. Δεν με νοιάζει να ξέρω. Θα είναι βασανιστικό κάτι τέτοιο. Φοβάμαι ότι θα με πάρει από κάτω. Και δεν θέλω να έχω θλιμμένο πρόσωπο. Φαίνεται!

Έτσι φαινόταν και σε εκείνη, γυναίκα συναδέλφου. Φαινόταν και σε εκείνον και ας μην έλεγε τίποτε σε κανέναν. Ακούγαμε κάποια τηλέφωνα που έκανε για να κανονίσει το επόμενο ραντεβού για την χημιοθεραπεία της και πριν κανένα μήνα ότι πολύ γρήγορα κατέβασε υγρό. Και αν τον ρώταγες, η απάντηση ήταν «Ε, τι να κάνει…».

Την περασμένη βδομάδα είδα και την μικρή τους, τεσσάρων, σε μια συγκέντρωση που είχαμε πάει προσκεκλημένοι από άλλον συνάδελφο. Ήταν η πρώτη φορά που είδα την μικρή για αρκετή ώρα και πρόσεξα το θλιμμένο βλέμμα της. Εκείνη την έκφραση που σου δίνει να καταλάβεις ότι αυτό το παιδί διαφέρει. Αυτό το παιδί δεν είναι σαν τα άλλα. Γιατί ήξερε και καταλάβαινε. Και πονάει.

Read Full Post »

Free Burma


Free Burma!

Read Full Post »

Older Posts »