Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Τραγουδώ’ Category

( click to download )

Δεν μου λείπεις πια, είμαι δίπλα σου και ήρθα πίσω την ώρα ακριβώς που έπρεπε! Και αυτό το τραγούδι γράφτηκε για μας τις δύο!

Μανούλα σ’ αγαπώ, μα ξέρω καλά ότι εσύ μ’ αγαπάς περισσότερο.
Μανούλα σε θαυμάζω, μακάρι να σου έμοιαζα στο ελάχιστο.
Μανούλα θέλω να γελάς κάθε ώρα και στιγμή και θα το καταφέρω!

Σ’ ΑΓΑΠΩ!

Advertisements

Read Full Post »

Για να το ακούσετε, σταματήστε πρώτα το Sonific.

και για download … από το rapidshare, ΕΔΩ.

LoCoMonDo

Υπάρχει όλο το CD. Εάν κάποιος το θέλει ας αφήσει σχόλιο με το mail του στο αντίστοιχο πεδίο, όχι στο κείμενο, να του στείλω με mail το link και να το κατεβάσει από το rapidshare.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Αγαπημένο τραγούδι και η ηχογράφηση είναι από τον «Μελωδία»… με επίκαιρο σχόλιο!

Για να το ακούσετε, σταματήστε πρώτα το Sonific.

και για download … από το rapidshare, ΕΔΩ.

Εδώ έχω και το κομμάτι από το CD. Υπάρχει όλο το CD. Εάν κάποιος το θέλει ας αφήσει σχόλιο με το mail του στο αντίστοιχο πεδίο, όχι στο κείμενο, να του στείλω με mail το link και να το κατεβάσει από το rapidshare.

CD front CD back

Read Full Post »

Αθήνα γειά!

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Ο λατρεμένος Βλάσσης και οι Απαράδεκτοι τραγουδούν…

ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕ

Από προσώπου της γης,
στην κόψη μια αστραπής,
μια μέρα θα εξαφανιστώ
από την νύχτα μεθάω και στο σκοτάδι γελάω,
βάζω μια μάσκα από φως και ξεχνώ
ο κόσμος λέει πολλά,
και όταν με κρίνει σκληρά,
η απάντηση μου είναι

(περισσότερα…)

Read Full Post »

moon

Πώς να την κοιμηθείς αυτή τη νύχτα

(περισσότερα…)

Read Full Post »

…έφυγε ένας ερωτικός ονειροπόλος που μας χάρησε πολλά μουσικά διαμάντια. Ανάμεσα σε αυτά και ένα χάρτινο φεγγαράκι.

Κλίκ Εδώ για όποιον θέλει να το έχει… από το rapidshare σε mp3 με τη φωνή του Κώστα Χατζή.

Γεια σας, ήρθα για να σας δείξω ο ίδιος την οδό ονείρων. Δεν ξεχωρίζει, είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους δρόμους της Αθήνας, είναι ας πούμε ο δρόμος που κατοικούμε: μικρός, ασήμαντος, λυπημένος, τυρρανικός, μα κι απέραντα ευγενικός. Έχει πολύ χρώμα, πολλά παιδιά, πολλές μητέρες, πολλές ελπίδες και πολλή σιωπή. Κι όλα σκεπασμένα από ένα τρυφερό μα κι αβάσταχτο ουρανό. Εδώ σ’ αυτό το δρόμο γεννιούνται και πεθαίνουν τα όνειρα τόσων παιδιών, ίσα με τη στιγμή που η αναπνοή τους θα ενωθεί με το ανοιξιάτικο αεράκι του επιταφείου και θα χαθεί. Όμως τη νύχτα δεν τους πιάνει ο ύπνος, κι όταν δεν ονειρεύονται, τραγουδούν.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »